*
*
*
TUT ELLERİMDEN
Sırat’tan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden
Gönüldeki birlik kalkandır dışa
Aldırma ayaza, yele, yağışa
Giden ilkbahara, gelecek kışa
Beraber göçelim tut ellerimden.
Birleşmek üzredir şafakla gurûp
Korku beklenilmez kapıda durup
İster zehir olsun, isterse şurup
Beraber içelim tut ellerimden.
Çağır hayallerin en ötesini
Yakından duyarsın aşkın sesini
Sonsuz mutluluğun penceresini
Beraber açalım tut ellerimden.
Hatırla kaybolan hatıraları
Elmastan ışıklı, altundan sarı
Zaman tortusundan işte onları
Beraber seçelim tut ellerimden.
Şüphe “başlangıç”tır, karar “nihayet”
Zamanı zamana etme şikayet
Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet
Beraber kaçalım tut ellerimden.
Abdurrahim Karakoç
*
*
*
Sabrımı hücrelemiş, utancımı bestelemişsin ey Çocuk. Gazze duvarında asılı umutların, kelepcelenmiş ellerinle gözü yaşlı bir babanın son heceleri ; Çocuk…
Kendi vatanında esareti ezberletmişler sana. Bir elinde sapan, bir elinde taş, etrafını sarıp dikenli duvarlarla, yarınlarını almışlar ellerinden çocuk, yarınlarını siyonist düşüncenin bekçisi vahşi hayvanlar kapışmış azı dişleri ile. Burada sadece yazmak için varolmanın beni kahrettiğini sana nasıl ispatlayabilirim bilmiyorum. Nasıl yanında olmak istediğimi, kaç dünyevi tadın seni düşündüğüm an kursağımda düğümlendiğini, bilmem kaç hevesin iki hecede nasıl bittiğini ; Çocuk…
Kudus gibi düşlerim artık. Karanlığa mutat ama umuda gebe. Seni senden çalmak, senin yerinde olmak isterim Çocuk. Sen gel bende yaşa, bende seni yaşayayım. Sapanını değiş bütün varlığımla. Filistinin dikenli tellerini, Gazzenin aşılmaz duvarlarını değiş evimle ; Çocuk…
Kanıyorum, ağlıyorum ve artık bir tebessüm kadar panzehir istiyorum gözlerinden, bir tebessüm kadar panzehir gözlerinden ; Çocuk…
Uzun zaman oldu bahar mevsimini terkedeli Düşünce ikliminde. Burada her gün kar yağıyor. Burada her gün fırtına. Sen olmayı özledik. Senle olmayı ve seni senle olduğumuza gerçekten inandırmayı ; Çocuk…
Sabrımı hücrelemiş, utancımı bestelemişsin. Gazze duvarında asılı umutların, kelepcelenmiş ellerinle gözü yaşlı bir babanın son heceleri ; Çocuk…
(alıntı)
(alıntı)
ABONE POSTASI
Ayrıca RSS istemcinizle de takip edebilirsiniz.
