height="650"

Radyo Hayal Bahçe

ANLAMAZDIN...  

Gönderen Hayal Bahçe

*

 

ISSIZ ADAM - AYLA DIKMEN - ANLAMAZDINFEZKAR

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Filed under 0 yorum

ÖĞRETMENLER GÜNÜ  

Gönderen Hayal Bahçe

*


DEĞERLİ ÖĞRETMENLER

ÖĞRETMENLER GÜNÜNÜZÜ
KUTLARIM





EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Filed under 0 yorum

BİRAZDA GÜLELİM:))))))))  

Gönderen Hayal Bahçe

*SÜTANNE . . . 


Genç bir kadın, aylardır şantiyede olan kocasına aşağıdaki satırları yazar:
'Sevgilim,
Biliyorsun, sen şantiyedeyken nur topu gibi bir bebeğimiz oldu. Sütüm yetmediği için, yavrumuzu besleyebilmek amacıyla bir sütanne tuttum. Yalnız, bu sütannenin zenci olmasından dolayı
çocuğumuz, emdiği sütün etkisiyle zaman içinde zenciye dönüştü. Haberin olsun dedim.
Bu konuda benim bir suçum olduğunu düşünmezsin umarım.
Öptüm,
Biricik eşin'

Kadının kocası da bunun üzerine annesine bir mektup yazar:
'Sevgili anneciğim,
Karım bana gönderdiği son mektupta, sütü yetersiz olduğu için bir sütanne tuıtmak zorunda kaldığını,o sütannenin zenci olduğunu ve bu yüzden bebeğimizin renginin de zamanla koyulaştığını yazıyor. Bundan eşimi sorumlu tutamayız, tabii ki .
Selam ve sevgilerimle'

Annesi ise oğluna şöyle bir cevap yazar:
'Sevgili oğlum,
Aslına bakarsan, sen doğduğunda benim sütüm de yetersiz kalmıştı. Ama biz fakir olduğumuzdan dolayı, sütanne tutamayıp onun yerine seni inek sütüyle beslemek zorunda
kalmıştık. Bu durumda takdir edersin ki, senin safkan bir öküz olmanın sorumlusu ben değilim.
Seni seven annen'
 
ALINTI

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Filed under 0 yorum

YANDIM AYŞE’M; BU YASTIK BİZİM DEĞİL Mİ?  

Gönderen Hayal Bahçe

*




- Bir yastıkta kocayın…

- Amin…

  Başka ne diyebilirdi bu duaya, yarini çok seven, onun yolunu gözleyip nefesini dinleyen? Sanki yaşam yariyle başlamış, yariyle bitecekmiş gibi gelen; ona her dünyada bir daha ayrılmamacasına hep sarılmak isteyen?

***

BİR YASTIKTA İKİ KİŞİ?


Bu satırları okuyup da, yariyle uzun “bir yastık”ta uyuyan var mı?


Binlerce yıl öncesinden, masumiyet çağının bittiği yakın zamana kadar, çiftler uzun “bir yastık”a baş koyarlardı.


Birbiriyle nihayet evlenebilmişler uyurlarken sadece kolları değil, nefesleri de dolanırdı. Tabii ki dolansındı, aşkın mikrobiyolojisi olmazdı; hem o “yar”i - o olmazsa ölebileceği değil, bir el ya da bir şirketin el değmez ortağı mıydı?

 
“Bir yastık”lar, artık annelere değil, kimisi hala buruş buruş bir eli sımsıkı kavrayan, buruş buruş elli güzelim anneannelere, babaannelere sorulacak gelinlik kızların çeyiziydi.


Yüz elli, yüz altmış santim uzunluğundaki bu yastıkların iki başı renkli parlak satendi. Bir de satenleri gösterecek uzunlukta, iki ucu açık bembeyaz patiska kılıfları vardı. Bu yastık yüzlerinin kenarlarındaki beyaz iş, el işi, göz nuru dantel kendini gösterebilsin diye özellikle koyu renk satenin üzerine denk gelirdi. Satenin rengi genellikle saten yorgan ile aynı renkte olurdu. Bembeyaz yastık yüzünün üzerinde kimisi allı güllü, genellikle kanaviçe işi de olurdu.


Yastık yüzü içi genellikle yün ya da pamuk doldurulmuş salaşpurun, mermerşahinin üzerine geçirilirdi. Yün daha pahalıydı, ama sodayla, kül suyuyla, ya da kille tokaçlaya tokaçlaya yıkanabilirdi. Yıkanmaz – havalandırılmazsa kurtlanabilirdi.


Pamuk ise yıkanmaz, yattıkça tortop olduğundan mahalle aralarında dolaşan hallaçlara attırılırdı. Yastık yüzleri ise yıkandıktan sonra son suya azıcık çivit atıldı mı rengi çok açık mavileşirdi.

 
Bir de kuş tüyü yastıklar vardı ki, çok nadirdi; bu dar gelirli çoğunluğun ona da, ipek kılıfına da parası pek yetmezdi.


Kimisi yazın da yün yastıktan başkasında yatamaz, kimisi ise yaz - kış pamuk yastıkta yatardı. Her saniyesi emek dolu günlerin bitiminde, başlar her santimetrekaresi emek dolu, nur dolu yastıklara konurdu. Baş konan yastığa oturulmazdı, “oturulursa yüzde çıban çıkar...” diye çocuklar korkutulurdu.


Pof pof kabarmış, yüzü ütülenmiş sakız gibi yastıklarda yatmanın da, bir yastığa baş koyup konuşmanın da tadı doyumsuz olurdu. Eskilerin bir inanışı daha vardı; analardan çocuklara öğütlenir durulurdu:


- Kavga da etsen eşinle, yatağı terk etmeyeceksin…


Bu yüzden bizim kuşak evlilikte sınıfta kalırken,

bu inançla yaşlı kuşak, hala kol kola dolaşabiliyordu.

 
ÖNCE YASTIKLAR AYRILDI


Masumiyet çağı bitiyordu;

önce yastıklar ayrıldı.


O horluyordu,

o kokuyordu,

o kalın yastık seviyordu,

o kıpır kıpır kıpırdıyordu,

o terliyor, o terletiyordu;

aslında doğrusu:

o, o’ydu.


Yastıklar ikiye bölündü ve Kahraman Yeni Dünya’da özgürlük adına çıkılıp, yapayalnızlığa giden otoyoldaki “yarım yastık”lara bir de isim kondu: “KÜSTÜM YASTIĞI”.


Küstüm yastığını takip etti ayrı yataklar, ayrı odalar, ayrı evler,

ama kağıt üzerinde bitmemiş evlilikler;

yen içindeki kolu, kanadı kırılmış çiftler.


Modern Zamanlar’da, “BİZLER”in yerine kurulmuş bu “BENLER” İmparatorluğu’nda belki de artık:


- Bir şehirde kocayın…   olmalıyken dilekler.


 
Ve güneşin battığı yerdeki “Uygarlık Birleşik Dershaneleri”nin kantininde “vücut yastıkları” satılmaya başlıyordu.


Bizim “Bir Yastık”lara “Body Pillow” adı verilmişti, ama dik olarak kullanılıyordu.


Bazıları insan bedeni şeklindeydi. Asla seyran olamayacak bir odada, kuş uçmaz güvenlik sistemleri arasında, kuş tüyünden bir yastığa yaslanarak, sarılarak, bir bacağı üzerine atarak uyunuyordu. Bir zamanların Vahşi Batı’sında, korkunç bir “yalnızlık salgını” kırıp geçirirken, psikiyatrist randevuları dolup taşıyordu.


KÜSE KÜSE SEVMEK


Evet;

elyaf ya da silikon bir küstüm yastığı yıkanabilir,

istifini bile bozmadan göz yaşlarıyla ıslanabilir,

kendileri anti alerjik, isimleri allengirik olabilir,

internetten siparişle yatağınıza kadar gelebilir,

gerektiğinde salondaki üçlü koltuğa da gidebilir.


Ama, “Yandım Ayşe’m”, “Yandım Mehmet’im” diyen yüreklere,

en genişi bile dar değil midir?

 
Demode damgalı aşklarda ya da Anadolu’nun bazı mütevazı hanelerinde hala bir yastığa iki baş koyar –

bir yorganın altında iki yürek atar.


Bir yastık, birlikte karı-kocamak isteyenlerin,

aynı anda susmak isteyen nefeslerin simgesidir.


Yastık sandık lekeliyken,

tencere dibin karayken,

yerin de, yenin de darken,

ama o gerçekten “yar” iken,

gerisi hikayedir.


Yaşamda en değerli kavramlar POS cihazından kartınızı geçirerek, acayip şifreler girerek sahip olduklarınız değildir.


Bir yastıkta yatabilmenin, yarinle bir uyuyabilmenin değeri tarifsizdir.


Teknolojinin çamaşırda, ütüde kolaylıklar sağlaması güzeldir, değerlendirilmelidir; ama bir yastığa iki baş koyduran duygular da korunmalı, kanaviçe gibi işlenmelidir.

 
BİR YASTIK SAVAŞI KAYBETTİRİLSE BİLE


Kaç yaşında olursanız olun, kalan armağan ömrünüzde,

gıcır gıcır gıcırdayan dar bir yatak,

iki başı saten, yatay “bir yastık”,

ayağa göre uzatılacak bir yorgan,

her sabah birlikte uyanacak,

son nefese kadar sarılıp uyuyacak,

ortak düşler kurup, kurduracak,

mütevazı yaşamı paylaşacak bir “yar” dileği ve

Ayşe’lerimize, Mehmet’lerimize hep sevgilerimle…


(çağ dışı) düş hekimi yalçın ergir

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Filed under 0 yorum

ÇOK GÜZEL BİR EFSANE... KIZKUMU KUMSALI  

Gönderen Hayal Bahçe

*

    Eski zamanlarda civarın kralının kızı ile bir balıkçı birbirlerine aşık olmuş. Ancak, kral kızı balıkçıya varamaz...  Hal böyle olunca, kız ile delikanlı gizli gizli buluşuyorlar tabii...

Kral baba bunu zaman içerisinde öğreniyor ve bir gece takip ettiriyor kızını...

    Diyorlar ki; balıkçı denizden geliyor, kız kumsalda onu bekliyor, bulunduğu yeri ışıkla işaret ediyor delikanlıya... Ve kral kızı ile delikanlı, gün ağarana kadar aşk oyunları yapıyorlar birbirlerine...  

    Kral bir gece askerlerine kızını yakalamalarını ve kumsalda ışıkla balıkçıya işaret göndermelerini buyuruyor. Delikanlı ışığı görünce  atlıyor kayığına ve kürek çekiyor bir manga askerin üzerine doğru... Kız askerlerin elinden kurtuluyor ve koşmaya  başlıyor sevdiğini kurtarabilmek için ama koyun taaa öbür ucuna yetişmesi imkansız... Ama sevda bu; kural falan dinlemez, atıyor kendini sulara...

    İşte o anda bir mucize gerçekleşiyor! Kızın adım attığı her yer kumsala dönüşürken peşinden koşan askerler bastıkça denize gömülüyor onca  ağırlıkla... Kız kayığa kadar koşabiliyor...

    Ancak bir okçu tam o anda delikanlıyı   hedefleyip salıyor okunu...Heyhat !!!

    Kız ile delikanlı birbirlerine sarılmışlardır bile ve ok gelip kızla buluşuyor...

    Derler ki; o kumlar, kızın kanı denize karışınca kırmızıya  boyanmış...

    Delikanlı ise aldığı gibi gidiyor kızı, sonrasını ne gören var ne duyan!...

    Marmaris'e karayolu ile 1.5 saat uzaklıkta orası... Şimdi sıra resimde!


Arkadaşım  Ertan'a katkıları için teşekkür  ederim

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Filed under 0 yorum

ÜÇ HEYKEL  

Gönderen Hayal Bahçe

*

        



 ÜÇ HEYKEL

    İki komşu ülkenin  hükümdarları birbirleriyle savaşmazlar, ama her fırsatta birbirlerini  rahatsız ederlerdi. Doğum günleri, bayramlar da  ilginç armağanlar  göndererek karşıdakine zekâ gösterisi yapma fırsatlarıydı.
    Hükümdarlardan biri, günün birinde ülkesinin en  önemli
heykeltıraşını huzuruna çağırdı. İstediği, birer karış  yüksekliğinde, altından, birbirinin tıpatıp aynısı üç insan heykeli  yapmasıydı. Aralarında bir fark olacak ama bu farkı sadece ikisi  bilecekti.
   Heykeller hazırlandı ve doğum gününde komşu ülke  hükümdarına gönderildi. Heykellerin yanına bir de mektup  konmuştu. Şöyle diyordu heykelleri yaptıran hükümdar: "Doğum gününü  bu üç altın heykelle kutluyorum. Bu üç heykel birbirinin tıpatıp aynısı  gibi görünebilir. Ama içlerinden biri diğer ikisinden çok daha değerlidir. O heykeli bulunca bana haber ver."
   Hediyeyi alan hükümdar önce  heykelleri tarttırdı. Üç altın heykel gramına kadar eşitti. Ülkesinde  sanattan anlayan ne kadar insan varsa çağırttı. Hepsi de heykelleri büyük  bir dikkatle incelediler ama aralarında bir fark  göremediler.
   Günler geçti. Bütün ülke hükümdarın sıkıntısını  duymuştu ve kimse çözüm bulamıyordu. Sonunda, hükümdarın fazla isyankâr  olduğu için zindana attırdığı bir genç haber gönderdi. İyi okumuş, akıllı  ve zeki olan bu genç, hükümdarın bazı isteklerine karşı çıktığı için zindana
atılmıştı.
   Başka çaresi olmayan hükümdar bu genci çağırttı.  Genç önce heykelleri sıkı sıkıya inceledi, sonra çok ince bir tel  getirilmesini istedi. Teli birinci heykelciğin kulağından soktu,  tel heykelin ağzından çıktı. İkinci heykele de aynı işlemi yaptı.  Tel bu kez diğer kulaktan çıktı. Üçüncü heykelde tel kulaktan girdi  ama bir yerden dışarı çıkmadı.Ancak telin sığabileceği bir kanal kalp  hizasına kadar iniyor, oradan öteye gitmiyordu.
   Hükümdar heykelleri  gönderen komşu hükümdara cevabı yazdı:

  “Kulağından gireni ağzından  çıkartan insan makbul değildir.

  Bir kulağından giren diğer kulağından çıkıyorsa, o insan da makbul değildir.
  En değerli insan,  kulağından gireni yüreğine gömen  insandır. “

ARKADAŞIM   ERTAN'A  KATKILARINDAN DOLAYI TEŞEKKÜR EDERİM

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Filed under 0 yorum

ÜÇ FİLTRE  

Gönderen Hayal Bahçe

*






Bir gün bir tanıdığı büyük filozofa rastladı ve dedi ki; "Arkadaşınla ilgili ne duyduğumu biliyor musun?"

"Bir dakika bekle" diye cevap verdi Sokrat. Bana birşey söylemeden önce senin küçük bir testten geçmeni istiyorum. Buna "Üçlü Filtre Testi" deniyor.

"Üçlü Filtre?"

"Doğru," diye devam etti Sokrat. Benimle arkadaşım hakkında konuşmaya başlamadan önce, bir süre durup ne söyleyeceğini filtre etmek, iyi bir fikir olabilir.

Birinci filtre: "Gerçek Filtresi"

"Bana birazdan söyleyeceğin şeyin tam anlamıyla gerçek olduğundan emin misin?"

"Hayır," dedi adam "Aslında bunu sadece duydum ve ...

"Tamam," dedi Sokrat

"Öyleyse, sen bunun gerçekten doğru olup olmadığını bilmiyorsun. Şimdi ikinci filtreyi deneyelim,"

"İyilik Filtresini"

"Arkadaşım hakkında bana söylemek üzere olduğun şey iyi birşey mi?"

"Hayır, tam tersi ..."

"Öyleyse," diye devam etti Sokrat,

"Onun hakkında bana kötü bir şey söylemek istiyorsun ve bunun doğru olduğundan emin değilsin. Fakat yine de testi geçebilirsin, çünkü geriye bir filtre daha kaldı."

"İşe yararlılık filtresi"

"Bana arkadaşım hakkında söyleyeceğin şey benim işime yarar mı?"

"Hayır, gerçekten değil."

"İyi," diye tamamladı Sokrat,

"Eğer, bana söyleyeceğin şey doğru değilse, iyi değilse ve işe yarar, faydalı değilse bana niye söyleyesin ki?"

Bu, Sokrat'ın iyi bir filozof olmasının ve büyük itibar, saygı görmesinin sebebiydi.

Yakın ve sevgili herhangi bir arkadaşınız hakkında başıboş konuşmalar duyduğunuz her sefer bu üç filtre testini kullanmanız sizlere hararetle tavsiye edilir.

Socrates

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Filed under 0 yorum
Daha Yeni Kayıtlar Önceki Kayıtlar